اسم

(طِ) [ ع. ] (اِ.) جِ طل ؛ باران‌های ریز.

(~.) [ ازع. ] (اِ.) جِ طل ؛ جاهای خراب.

(طَ یِ) [ ع. طلائع ] (اِ.) جِ طلیعه ؛ جلوداران.

(طُ یِ یا یَ) (اِ.) آن چه که بدان طلا کنند، دارویی که بر اندام مالند.

(طَ یِ یا یَ) [ ع. ] (اِ.) تحریف شده طلیعه عربی، مقدمه لشکر، پیشروان لشکر که برای شناسایی اوضاع و احوال دشمن فرستاده می‌شوند.

(طُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- گروه طلب کنندگان.
۲- گروهی که در یک جا جمع شده باشند.

(طَ لَ بِ) [ ع. طلبه ] (اِ.) ج. طالب.
۱- دانشجوی علوم دینی.
۲- خواهندگان.
۳- دانش پژوهان.