اسم

طایفه

(یِ فِ) [ ع. طائفه ]
۱- (اِفا.) مؤنث طایف.
۲- تیره، دسته.
۳- پاره‌ای از چیزی. ج. طوایف.

    طایل

    (یِ) [ ع. طائل ]
    ۱- (اِفا.) برنده، قاطع.
    ۲- (اِ.) فزونی، مزیت.
    ۳- توانایی، قدرت.
    ۴- توانگری.
    ۵- فراخی، وسعت.
    ۶- فایده، سود.

      طالب

      (لِ) [ ع. ] (اِفا.)
      ۱- جوینده، خواهان.
      ۲- دانشجوی علوم دینی ؛ ج. طلاب.

        طاق

        (اِ.)
        ۱- تاک، مو.
        ۲- درختی که شاخه نداشته باشد.

          طاق

          [ معر. ] (اِ.)
          ۱- سقف، سقف محدب.
          ۲- طیلسان، ردا.
          ۳- دست، طاقه.
          ۴- رف، طاقچه.

            طاق نما

            (نَ یا نُ) (اِمر.)
            ۱- ایوانی کم عرض که در جلو اطاق سازند.
            ۲- نمای دیوار به صورت طاق که عرض و پهنایی نداشته باشد.

              طاق و طارم

              (قُ رُ) (اِمر.) = طاق و طرنب. طاق و ترنب. طاق و ترم: کروفر، طمطراق، فر و شکوه.

                طاقت

                (قَ) [ ع. طاقه ] (اِ.)
                ۱- قدرت، توانایی.
                ۲- تحمل.

                  Scroll to Top