اسم

طاقیه

(یِ) (اِ.) نوعی کلاه بلند مخروط شبیه به کلاه درویشان.

    طالب

    (لِ) [ ع. ] (اِفا.)
    ۱- جوینده، خواهان.
    ۲- دانشجوی علوم دینی ؛ ج. طلاب.

      طاق

      (اِ.)
      ۱- تاک، مو.
      ۲- درختی که شاخه نداشته باشد.

        طارف

        (رِ) [ ع. ] (اِ.) مال نو، مال تازه.

          طارق

          (رِ) [ ع. ] (اِفا.)
          ۱- راه رونده در شب.
          ۲- مجازاً: دزد، فالگیر.
          ۳- ستاره صبح.

            طارم

            (رَ) [ معر. ] (اِ.) تارم ؛ خرگاه، سراپرده.

              طاری

              [ ع. ] (اِفا.)
              ۱- آینده.
              ۲- ناگاه در آینده.
              ۳- ناگاه روی داده، عارض.
              ۴- گذرنده غیر – مقیم.

                Scroll to Top