طامات
(مّ) [ ع. ] (اِ.) جِ طامه ؛
۱- بلاهای بزرگ، مصیبت عظیم.
۲- سخنهای پریشان.
۳- احادیث و حکایات اختراعی.
(مّ) [ ع. ] (اِ.) جِ طامه ؛
۱- بلاهای بزرگ، مصیبت عظیم.
۲- سخنهای پریشان.
۳- احادیث و حکایات اختراعی.
[ معر. ] (اِ.) = طاوس: مرغی است از نوع ماکیان که پرهای زیبا دارد به ویژه نر آن که دُم چتری بسیار زیبایی دارد. پاهای این مرغ زیبا نیست که بر اساس برخی از افسانهها ابلیس به صورت ماری بر پای آن پیچید و وارد بهشت شد.
(یِ) [ ع. طائل ]
۱- (اِفا.) برنده، قاطع.
۲- (اِ.) فزونی، مزیت.
۳- توانایی، قدرت.
۴- توانگری.
۵- فراخی، وسعت.
۶- فایده، سود.