اسم

طاعت

(عَ) [ ع. طاعه ]
۱- (مص م.) فرمانبرداری کردن.۲ – عبادت کردن.۳ – (اِمص.) فرمانبرداری.
۴- عبادت.

(عِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- نیزه زننده.
۲- طعنه – زننده، عیب جویی کننده.

[ ع. ] (اِ.) مرضی عفونی و واگیردار که موش صحرایی از عوامل انتقال آن به انسان است.

[ ع. ] (اِ.)
۱- بت، هر معبود غیر از خدا.
۲- شیطان.
۳- سرکش متعدی.

(اِ.) داریه زنگی.

(رِ) [ ع. ] (اِ.) مال نو، مال تازه.

(رِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- راه رونده در شب.
۲- مجازاً: دزد، فالگیر.
۳- ستاره صبح.

(رَ) [ معر. ] (اِ.) تارم ؛ خرگاه، سراپرده.

[ ع. ] (اِفا.)
۱- آینده.
۲- ناگاه در آینده.
۳- ناگاه روی داده، عارض.
۴- گذرنده غیر – مقیم.

(ض یا ضَ) [ ع. ] (اِ.) ج. ضیعه ؛ آب و زمین، دارایی.