شیرجه
(جِ) (اِمر.) پرش از جایی مرتفع در آب.
(خِ) (اِمر.) شیره و صمغی است که از گیاهی در کوههای البرز و خراسان میروید تراوش میکند، طعمش شیرین و دارای قند و نشاسته و سقز است، در طب به عنوان ملین و مسهل به کار میرود.
[ په. ] (اِ.) مایعی سفید رنگ و مغذی با طعم شیرین که از پستانهای پستانداران ماده پس از زایمان ترشح میشود. ؛~ پاک خورده کنایه از: اصیل و با اصل و نسب، با حسن نیت و خوش عمل. ؛ از ~ مرغ تا جان آدمیزاد کنایه از: چیزی که یافتنش در حکم محال باشد.