(جِ دّ) [ ع. ] (مص ل.) کوشیدن، سعی کردن.

(جُ نِ) (ص مر.)
۱- تنها.
۲- قطعه قطعه.

(جَ) [ مغ – فا. ] (حامص.) جادوگری به وسیله سنگ جده (=یده). ضح. – مغولان و ترکان معتقد بودند که توسط چنین سحری می‌توانند طوفان‌های برف را در وسط تابستان ایجاد کنند.

(جُ) (حامص.)
۱- دور از هم بودن.
۲- تنهایی.