(اِ.) = چک. جک: قباله باغ و خانه و مانند آن.

(کِ) (اِ.) نوکر، بنده، خدمتگزار.

(اِ.) دانه‌ای ریز و سیاه به اندازه دانه بِه که در طبِ قدیم برای مداوای چشم به کار می‌رفته‌است.

(اِ.) = چکوچ:
۱- پتک آهنگران و مسگران، مطراق.
۲- چکش.

[ سنس. ] (اِ.) نوعی مرغابی.

(اِ.) اسب، اسبی که موهای سرخ و سفید داشته باشد.