چالش

(لِ) (اِمص.)
۱- با ناز و غرور خرامیدن ؛ رفتار از روی کبر و غرور.
۲- جولان.

    چالشگر

    (~. گَ) (ص فا.)
    ۱- کسی که از روی کبر و غرور می‌خرامد.
    ۲- جنگجو.

      چاله

      (لِ) (اِ.) گودال، گو، گودال معمولا کم عمق.

        چاله میدانی

        (~. مِ) (ص نسب.)
        ۱- منسوب به چاله میدان محله‌ای در جنوب تهران.
        ۲- (عا.) تربیت نشده، لات.
        ۳- خالی از ادب، لات منشانه.

          پیمایش به بالا