(بَ) (حامص.) لاف زنی، دروغ – گویی.

(کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- تهی کردن.
۲- خلوت کردن.

(دَ) (اِمص.) بیهوده گویی.

(طَ) (ص مر.) کسی که اندیشه‌های بیهوده دارد.

(طَ مَ) (ص مر.) کسی که آرزوهای بیهوده در سر می‌پروراند.

(مِ) [ ع. ] (اِفا. ص.)
۱- خاموش، ساکت، آرمیده.
۲- بی حرکت، بی جنبش.