صفت نسبی ددری (دَدَ) (ص نسب.) ۱- کودکی که میل دارد غالباً به کوچه و خیابان رود. ۲- کنایه از: زنی که گاه گاه از خانه به در رود و با مردان بیگانه درآمیزد. ۳- شخص هرزه و بدعمل.