هواسیده
(هَ د ِ)(ص مف.)لب بی رنگ و خشک شده.
(هَ. ش) (اِمر.) علمی که جو زمین و ارتباط آن را با نوع آب و هوا مورد بحث و مطالعه قرار میدهد.
(هَ) [ ع – فا. ] (ص نسب.) منسوب به هوا.
۱- دارای هوا، باددار.
۲- آن چه که در هوا جای گیرد یا جریان یابد.
۳- لطیف، سبک.
۴- انتقال پذیر.
۵- لغو، بی هوده.
۶- بی قرار، بی ثبات.
۷- بیهوده گوی.
۸- عاشق.
۹- تیر آتشبازی.
۱۰ – کبود، لاجوردی.
۱۱ – درآمد یا حاصلی که از جای غیرمعین رسد.
(بَ رِ) (اِ.) پرندهای است وحشی و حلال گوشت، بزرگتر از مرغ خانگی با گردن دراز و بالهای زردرنگ و خال دار.