بحیره
(بُ حَ رِ) [ ع. بحیره ] (اِمصغ.) دریاچه.
(بُ) [ ع. ] (اِ.) گازی که از مواد مرطوب در حال تبخیر جدا شود یا در اثر حرارت از مایعات یا جامدات برخیزد و به هوا رود.
(~.) (ص نسب.) (اِمر.) دستگاهی که در زمستان برای گرم کردن هوای فضاهای بسته مثل اتاق، کلاس، مغاز، و… به کار برند و در آن با سوزاندن نفت، هیزم و غیره حرارت ایجاد شود.