بلندگو

(~.) (اِ.) وسیله‌ای به شکل شیپور برای انتقال صوت به مسافت دور.

    بلندی

    (~.)
    ۱- (ص نسب.) علو، بالایی. مق. پستی، کوتاهی.
    ۲- ارتفاع.
    ۳- درازی، طول.
    ۴- بزرگی، عظمت.
    ۵- (اِ.) قله (کوه).
    ۶- نجد. مق. غور.
    ۷- اوج، ذروه.

      بلندین

      (بَ یا بِ لَ) (اِ.) = پلندین:
      ۱- پیرامون در خانه، آستانه.
      ۲- چوب بالایین در خانه.

        بله

        (بُ لْ) [ ع. ] (اِ.) ابله، کم خردان.

          بله بران

          (بَ ل ِ. بُ) (اِمر) (عا.) صحبت‌ها و قول و قرارهای قبل از عروسی بین خانواده -‌های عروس و داماد.

            بلهانه

            (بُ نِ) [ ع – فا. ]
            ۱- (ق مر.) به طور بلاهت و بی تمیزی.
            ۲- (ص.) شبیه و مانند بله.

              پیمایش به بالا