اسم

شب افروز

(شَ. اَ)
۱- (ص فا.) هر چیز که در شب روشنایی داشته باشد.
۲- (اِ.) کرم شب تاب.
۳- ماه دهم از سال ملکی.

(شَ) (اِمر.) = شباویز: مرغ حق، پرنده‌ای که شب هنگام از شاخه درختان آویزان می‌شود و می‌خواند.

(وَ) (اِمر.) خرمن ماه، هاله.

۱ – (ص نسب.) منسوب به شاه.
۲- (اِ مر.) واحد پول خُرد برابر با یک بیستم ریال که در عهد قاجاریه و اوایل پهلوی رایج بود.
۳- تره تیزک.

(اِ.)
۱- از پرندگان شکاری شبیه به عقاب.
۲- زبانه ترازو.

(یِ بَ یا بِ) [ ع. شائبه ] (اِ.)
۱- عیب، آلودگی.
۲- شک، گمان.

(یِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- فاش، آشکار.
۲- پراکنده، رایج.

(یِ) [ ع. ] (اِ.) جِ شایعه ؛ خبرهای شیوع یافته (راست یا دروغ).

(یِ عَ یا عِ) [ ع. شایعه ] (اِ.) مؤنث شایع. خبری که شیوع یافته باشد. ج. شایعات.

(یِ) [ ع. شائق ] (اِفا.) راغب، مشتاق.