سنبوت
(سَ) (اِ.) هیکل، نمود، نمودار.
اسم
سنبوسه
(سَ سَ یا س) (اِ.)
۱- هر چیز سه گوش.
۲- لچک زنانه.
۳- نوعی خوراک که خمیر آرد گندم را نازک و سه گوش می‌برند و در آن قیمه گوشت و لپه می‌پیچند و طبخ می‌کنند.
سنتز
(سَ تِ) [ فر. ] (اِمص.)
۱- ترکیب عنصرها یا جسم‌های ساده با یکدیگر.
۲- آن چه از تقابل مؤثر آنتی تز بر تز حاصل می‌شود، هم نهاد، هم نهاده (شیمی).
سنتو
(س نْ تُ) [ انگ. ] (اِ.) سازمان پیمان مرکزی. اعضای این پیمان – ایران، انگلستان، پاکستان و ترکیه – بوده‌اند که در ۲۱ اوت ۱۹۵۹ جانشین پیمان بغداد شد. امریکا بر این پیمان نظارت داشت، در مانورهای آن شرکت می‌کرد و به اعضای آن کمک نظامی می‌داد. این پیمان در سال ۱۹۷۹ به پایان رسید.
سنتور
(سَ) (اِ.) از سازهای ایرانی به شکل ذوزنقه که دارای سیم‌های بسیاری است و به وسیله دو مضراب چوبی نواخته می‌شود.
سنب
(سُ) (اِفا.) در ترکیب به معنی «سنبنده» (سوراخ کننده) آید.
۱- (اِ.) سم چارپایان.
۲- خانه زیرزمینی جهت درویشان.
۳- آغل گوسفندان، سمج.
