اسم

سله

(سَ لَّ یا لُِ) [ ع. سله ] (اِ.) سبد، زنبیل.

    سلو

    (سُ لُ) [ فر. ] (اِ.)
    ۱- تک نوازی.
    ۲- تک – خوانی.

      سلعت

      (س عَ) [ ع. سلعه ] (اِ.) متاع، کالای تجارت.

        سلعت

        (سَ عَ) [ ع. سلعه ] (اِ.)
        ۱- سر – شکستگی هر مقدار که باشد؛ ج. سلعات، سلاع.
        ۲- آن که پوست بشکافد.
        ۳- آژخ که بی درد بر اندام پدید آید.
        ۴- خنازیر.

          سلف

          (سَ لَ) [ ع. ] (اِ.)
          ۱- گذشته.
          ۲- کسی که در گذشته می‌زیسته.
          ۳- وامی که برای وام دهنده نفعی ندارد و وام گیرنده همان مبلغ را که گرفته پس دهد.
          ۴- نوعی معامله که بهای جنس را بیش از تحویل جنس بپردازند.

            سلف

            سرویس (س. س) [ انگ. ] (اِمر.) رستورانی که در آن مشتریان خود غذاها را بردارند و وجه آن را به صندوق پردازند و سر میز صرف کنند، رستوران خویش یار، غذاخوری خویش یار (فره).

              سلف

              (سَ لِ) [ ع. ] (اِ.)= سَلِف. سِلúف: پوست.

                سلس

                (سَ لَ) [ ع. ]
                ۱- (مص ل.) نرم بودن.
                ۲- رام بودن.
                ۳- (اِمص.) نرمی، آسانی.

                  سلسل

                  (سَ سَ) [ ع. ] (اِ.)
                  ۱- آب گوارا.
                  ۲- شراب خوشگوار.

                    Scroll to Top