اسم

(~.) [ ع. جِ. زبنی یا زبنیه، از زبن به معنی رفع و برداشتن ؛ در فارسی مفرد گیرند ] (اِ.) وکیل دوزخ، موکل آتش ؛ ج. زبانیان.

(زَ یَ یا یِ) [ ع. زبانیه ] (اِ.) جِ زبنیه.
۱- سرکشان.
۲- مردم سخت و درشت.
۳- سرهنگان.
۴- بعضی از ملائکه را بدین نام خوانده‌اند به سبب آن که دوزخیان را به دوزخ رانند.

(زَ بَ) (اِ.) کف.

(زُ دِ) [ ع. زبده ] (اِ.)
۱- برگزیده از هر چیز.
۲- خلاصه.

(زَ یا زِ بَ)
۱- (حراض.) بالا، فوق.
۲- (اِ.) حرکت فتحه (-).

(زُ بُ) [ ع. ] (اِ.) ج. زبور.