اسم

(رَ حِ) [ ع. ] (اِ.) جِ راحله ؛ مرکبان.

(رِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- ایوان.
۲- پیشگاه خانه.
۳- سایبان.

(رَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- طریقه، روش، قاعده.
۲- رفتار نرم.
۳- گشادگی میان هر دو پای.
۳- جماعت مردم.
۴- درنا، کلنگ.

(رَ) [ ع. ] (اِ.) خمر، باده.

[ په. ] (اِ.)
۱- رخ، چهره.
۲- سطح، رویه.
۳- نما، طرف بیرون چیزی. ؛ ~ی کسی را سفید کردن کنایه از: الف – مایه سربلندی او شدن. ب – از او در بدی پیشی گرفتن. ؛ ~ی کسی را کم کردن از گستاخی او جلوگیری کردن.