اسم

(رَ) (عا.) (اِ.) قاعده، روش.

(رُ یا رِ) [ ع. ] (اِ.) آب دهان (ستور و غیره).

(~.) [ په. ] (اِ.) روح، نفس ناطقه.

(~. پِ زِ) (اِ.) پزشکی که در رشته روان پزشکی تخصص گرفته‌است.

(رَ بِ) [ ع. ] (اِ.) جِ رابطه ؛ پیوندها، پیوستگی‌ها.

(رَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- طریقه، روش، قاعده.
۲- رفتار نرم.
۳- گشادگی میان هر دو پای.
۳- جماعت مردم.
۴- درنا، کلنگ.

(رَ) [ ع. ] (اِ.) خمر، باده.

[ په. ] (اِ.)
۱- رخ، چهره.
۲- سطح، رویه.
۳- نما، طرف بیرون چیزی. ؛ ~ی کسی را سفید کردن کنایه از: الف – مایه سربلندی او شدن. ب – از او در بدی پیشی گرفتن. ؛ ~ی کسی را کم کردن از گستاخی او جلوگیری کردن.