اسم

خست

(خِ سَّ) [ ع. خسه ] (اِمص.)
۱- پستی، فرومایگی.
۲- تنگ چشمی.

    خسته

    (خَ تِ)
    ۱- (ص مف.) مجروح، آزرده.
    ۲- فرسوده رنجدیده.
    ۳- (اِ.) زمینی که از بسیاری آمد و شد خاک آن کوفته و نرم شده باشد.

      خستوانه

      (خُ یا خَ تَ نِ) (اِ.)
      ۱- جامه پشمی خشن.
      ۲- خرقه.

        خسر

        (خُ سُ) (اِ.)
        ۱- پدرزن.
        ۲- پدرشوهر.

          خسرو

          (خُ) [ په. ] (اِ.)
          ۱- پادشاه بزرگ.
          ۲- پادشاه.

            خسروانی

            (خُ رَ)
            ۱- (ص نسب.) شاهانه.
            ۲- (اِ.) نوعی سرود به نثر مسجع که گویند باربد در مجلس خسروپرویز می‌خواند.
            ۳- دینار شاهانه.

              خسک

              (خَ سَ) (اِمصغ.)
              ۱- خار کوچک.
              ۲- خس، خار.
              ۳- خار سه پهلو.
              ۴- خار فلزی سه گوش که در زمان جنگ سر راه دشمن ریزند.

                Scroll to Top