اسم

(اِ.) چوب دستی را گویند و آن چوب گنده‌ای است که بیشتر قلندران بر دست گیرند.

(اِ.) = تاپاک. تپاک. تپ:
۱- تپیدن و اضطراب و بی قراری.
۲- تب داشتن.

[ په. ] (اِ.) مثل، مانند.

[ په. ] (اِ.) تخته، ورق، طاق، طاقه.

[ په. ] (اِ.)
۱- خمیدگی کاغذ و پارچه، شکن.
۲- لا، ورق.
۳- فرد، یک، نقیض جفت.۴ – لنگه چیزی، نیمه بار.

(اِ.)
۱- تار، مو.
۲- تار، سیم.