بازه
(زِ) (اِ.)
۱- فاصله میان دو دیوار، پهنای کوچه.
۲- فاصله میان دو کوه، دره.
اسم
بازالت
[ فر. ] (اِ.) یکی از سنگهای آذرین که دارای سختی نسبتاً زیاد است. رنگ آن سیاه و لبه بریدگیهایش کُند است. این سنگ در دستگاه شش وجهی و متبلور میشود.
بازپرس
(پُ) (اِ.) دادرسی که کارش پرسش از متهم، شاهدان و آگاهان و پژوهش و بررسی درباره چگونگی واقع شدن یک جرم، پیشگیری از فرار متهم و از میان رفتن آثار جرم است، مستنطق.
بازتاب
(اِمص.)
۱- برگشت، انعکاس.
۲- مجازاً: اثری که از چیزی در دیگران یا در محیط پدیدار شود.
۳- پاسخ غیرارادی موجود زنده به محرک (روانشناسی).
