اسم

مغایظه

(مُ یُ ظَ یا یِ ظِ) [ ع. مغایظه ]
۱- (مص م.) به خشم آوردن کسی را.
۲- (اِمص.) تولید غضب.

    مغبچه

    (مُ غْ بْ یا بَ چِّ) (اِمر.)
    ۱- بچه مغ.
    ۲- پسر بچه‌ای که در میخانه‌ها خدمت می‌کرد، باده فروش. ج. مغبچگان.

      مغبه

      (مَ غَ بَّ یا بُِ) [ ع. مغبه ] (اِ.) پایان کار، انجام ؛ ج. مغبات. سوء مغبه: سوء عاقبت، بدفرجامی.

        مغازله

        (مُ زَ لَ یا زِ لِ) [ ع. مغازله ]
        ۱- (مص ل.) عشق بازی کردن، معاشقه کردن.
        ۲- (اِمص.) عشقبازی، گفتگوی عاشقانه.

          مغازی

          (مَ) [ ع. ] (اِ.) جِ مغزی ‘؛ جنگ‌ها، حرب‌ها.

            مغاص

            (مَ) [ ع. ] (اِ.) جای فرو رفتن در آب.

              مغاک

              (مَ) (اِ.) گودال، جای گود و عمیق.

                Scroll to Top