اسم مصدر مغایظه (مُ یُ ظَ یا یِ ظِ) [ ع. مغایظه ] ۱- (مص م.) به خشم آوردن کسی را. ۲- (اِمص.) تولید غضب.
اسم مرکب مغبچه (مُ غْ بْ یا بَ چِّ) (اِمر.) ۱- بچه مغ. ۲- پسر بچهای که در میخانهها خدمت میکرد، باده فروش. ج. مغبچگان.