اسم

(هَ) [ ع. ] (اِ.) گرد و غبار. ج. اهباء.

(هِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- نشاط شتر در رفتن.
۲- نشاط.

(هَ بّ) [ ع. ] (اِ.) دو ماه میان زمستان، از ماه‌های رومی ؛ کانون اول و کانون دوم.

(هَ) (اِ.)
۱- تارک سر.
۲- قله کوه.

(هَ) [ ع. ] (اِ.) نام درختی است که از آن تیر سازند.

(اِ.) وزنی است برابر بیست و پنج استار.

(وَ) [ په. ] (اِ.) ظرفی آهنی یا سنگی که در آن چیزی را می‌کوبند یا می‌سایند.

(وَ) (اِ.) یکی از هشت مقام روحانی دین زردشتی از این قرار: زئوتر، هاونن، اتروخش، فربرتر، آبرت، آسناتر، رئثویشکر، سرئثوشاورز، زئونریا (زوت) رئیس این پیشوایان است و در میان دیگر هاوانان دارای نخستین پایه‌است.