اسم

(و) [ ع. ] (اِ.) آوند، ظرف. ج. اوعیه.

(وُ عّ) [ ع. ] (اِ.) جِ واعظ.

(وَ) [ ع. ] (اِ.) زحمت سفر، مشقت مسافرت.

(وَ د) [ ع. وعده ] (اِ.)
۱- نوید.
۲- قول، قرار، پیمان.۳ – در فارسی به معنای دفعه، مرتبه.

(وَ فَ یا فِ) [ ع. وصیفه ] (اِ.)
۱- خدمتکاری که دختر یا کنیز بود.
۲- وصف کننده (مؤنث)؛ ج. وصائف.

(وَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- (مص م.) نهادن، گذاردن.
۲- ایجاد کردن.
۳- (اِ.) هیئت، شکل، نهاد.
۴- روش.

(وَ) [ ع. ] (اِ.) زمین نشیب و پست میان زمین‌های بلند.

(وِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- گستردنی، فرش.
۲- سجاده، ج. اوطئه.