(وُ) [ ع. ] (اِمص.) آشکاری، هویدایی.
(وَ) [ ع. ] (اِ.) زمین نشیب و پست میان زمینهای بلند.
(وِ) [ ع. ] (اِ.) ۱- گستردنی، فرش. ۲- سجاده، ج. اوطئه.
(وَ أَ) [ ع. وطأه ] (اِمص.) ۱- پایمال، پایمال شدگی. ۲- تنگی، سختی.
(وَ طَ) [ ع. ] (اِ.) حاجت، نیاز.
(وَ طَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- زادگاه، میهن. ج. اوطان. ۲- (اِمص.) اقامت در جایی.
(وَ لَ) [ ع. وصله ] (اِ.)پیوستن، پیوستگی.
(وَ لِ) [ ع. وصله ] (اِ.) پینه، پاره.
(وَ مَ) [ ع. وصمه ] (اِ.) ۱- ننگ، عار. ۲- عیب، نقص.
(وَ شَ) (اِ.) ۱- میل آهنی که به وسیله آن دانه پنبه را از پنبه خارج کنند. ۲- میل حلاج.