اسم

(فَ) [ ع. ] (اِ.) دیوار کوتاه درون باره شهر.

(فَ) [ ع. فضاء ] (اِ.)
۱- مکان فراخ، زمین وسیع.
۲- کیهان، آن سوی جوّ.

(فَ) [ ع. ] (اِ.) مرد بددل و ترسنده و سست.

(فِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- پرده هودج.
۲- فرشی که زنان بر آن نشینند.

(فَ یا فِ شَ) [ معر. ] (اِ.) لوله فلزی کوتاه حاوی باروت، چاشنی و گلوله.

(فَ صّ) [ ع. ] (اِ.) رگ زن، کسی که کارش رگ زدن و خون گرفتن است.