اسم

(فَ ضْ) [ ع. ] (اِمص.)
۱- کمال، افزونی.
۲- رجحان، برتری.
۳- نیکویی، بخشش.
۴- معرفت، دانش.

(فَ حَ) [ ع. فصاحه ]
۱- (مص ل.) فصیح بودن، زبان آور بودن.
۲- (اِمص.) روانی کلام، زبان آوری.

(فِ) [ ع. ]
۱- (مص م.) از شیر باز – گرفتن کودک.
۲- (اِمص.) از شیر بازگیری.

(فَ لُ لْ خِ) [ ع. ] (اِمر.)
۱- هر کلام فصیح و روشن که حق رااز باطل جدا کند.
۲- کلمه «اما بعد» که خطیب بعد از ذکر مقدمه می‌گوید.

(~. مِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) نشریه‌ای که در هر فصل سال یک بار منتشر می‌شود.