اسم

(فِ کِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- اسبی که در میدان، عقب همه اسبان بدود.
۲- کنایه از: فرومایه، پست.

(فِ س) (اِ.) خورشی که از گوشت پرنده یا گوسفند با مغز گردو و روغن و رب انار تهیه کنند.

(فُ) (اِ.)
۱- افسوس، دریغ.
۲- ریشخند، استهزاء.

(فُ) (اِ.) نک افسون.

(فُ) [ فر. ] (اِ.) سنگواره، بقایای موجودات زنده دوران گذشته که در طبقات مختلف زمین به جا مانده‌است.

(فَ لِ) (اِ.) رمه، گله.

(~.) [ ع. فسیله ] (اِ.) نهال خرما. ج. فسیل، فسائل.

(فَ) (اِ.)
۱- کاکل اسب.
۲- یال.

(~.) = وش: پسوندی که در آخر واژه می‌آید و معنای شباهت را می‌رساند.