اسم

(فَ فَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- فلات سخت و دشوار.
۲- دشت، زمین هموار.

(فِ) [ ع. ] (اِ.) جِ فدیه.

(فُ) [ ع. ] (اِ.) جِ فحل.

(فَ حْ وا) [ ع. ] (اِ.) مضمون، مفهوم سخن.

(فَ) [ معر. ] (اِ.) دام، تله. ج. فخاخ، فخوخ.

(~.) [ ع. ] (اِ.)
۱- سفال، گل خشک.
۲- سبو.
۳- در فارسی به معنای کوزه گر.

(فَ یا فِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- ران. ج. افخاذ.
۲- خویشاوندان مرد که از نزدیک ترین عشیره او باشد. ج. افخاذ.

(فَ فَ رِ) (اِ.)
۱- سبوس آرد گندم یا جو.
۲- نخاله، زنگ زده.
۳- کهنه و مانده.