اسم

فترت

(فَ رَ) [ ع. فتره ]
۱- (اِمص.) سستی، ضعف.
۲- زمان بین دو نوبت تب.
۳- مدت زمان بین ظهور دو پیامبر یا بر تخت نشستن دو پادشاه.

    فتق

    (فَ تْ) [ ع. ]
    ۱- (مص م.) شکافتن.
    ۲- گشودن، حل کردن.
    ۳- (اِمص.) گشادگی.
    ۴- (اِ.) هر جای گشاده و فراخ.
    ۵- غری، بیماری ورم بیضه.

      فتنه

      (فِ تْ نِ) [ ع. فتنه ]
      ۱- (مص ل.) اختلاف رأی و نظر داشتن.
      ۲- گناه ورزی.
      ۳- (اِ.) آشوب.
      ۴- عذاب، رنج.
      ۵- گناه.
      ۶- ستیزه، خلاف.
      ۷- شگفتی.
      ۸- (اِمص.) دیوانگی.

        فته

        (فَ تِ) (اِ.) = پته: جواز، پروانه.

          فتال

          (فَ یا فِ)
          ۱- (اِمص.) از هم گسستن، بریدن.
          ۲- شکستن.
          ۳- در ترکیب با برخی واژه‌ها معنای از هم پاشنده، پراکنده کننده می‌دهد.

            فتح

            (فَ تْ) [ ع. ]
            ۱- (مص م.) باز کردن، گشودن.
            ۲- تسخیر کردن، پیروز شدن.
            ۳- (اِ مص.) گشایش.
            ۴- پیروزی.

              فتحه

              (فَ حِ) [ ع. فتحه ] (اِ.) علامت حرکت فتح که بالای حرف گذاشته می‌شود، زبر؛ ج. فتحات.

                Scroll to Top