اسم

(غُ) [ ع. ] (اِ.) جِ غیث ؛ باران‌ها.

(غِ یْ ظْ) [ ع. ]
۱- (مص م.) به خشم آوردن.
۲- (اِ.) خشم.

[ ع. ] (اِ.)۱ – درختان انبوه و درهم.
۲- ب یشه شیر. ج. اغیال، غیول.
۳- جنگل.

(غِ یا غَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- ابر، ابر بارنده.
۲- مه.

(غَ یا غِ مَ یا مِ) [ ع. غیمه ] (اِ.)
۱- یک ابر، یک غیم.
۲- مهی غلیظ.
۳- یکی اسفنج.

(غَ) (اِ.)
۱- بیست و دومین حرف از الفبای فارسی.
۲- کنایه از بلبل: چون این حرف به حساب ابجد برابر با عدد ۱۰۰ می‌باشد و بلبل را نیز هزار یا هزاردستان خوانند.