اسم

(عُ رَ) [ ع. عرفاء ] (اِ.) ج ِ عریف. مردان دانا و آگاه.

(عَ رَ) [ ع. ] (اِ.) جای توقف حجاج در روز نهم ذی الحجه در نزدیکی مکه.

(عَ رَ ش) [ ع. ] (اِ.) جِ عرش. در فارسی ب – ه معنای قسمت بالای کشتی.

(عَ رَ فِ) [ ع. عرفه ] (اِ.) روز نهم ذی الحجه که حجاج در نزدیکی مکه توقف می‌کنند و بعضی از مراسم حج را به جا می‌آورند.

(عَ رَ) [ ع. ] (اِ.) جِ عرصه. کنایه از: رستاخیز و صحرای محشر.

(عِ رْ) [ ع. ] (اِ.)
۱- رگ.
۲- اصل، ریشه. ج. اعراق و عروق.

(عَ ص) [ ع. عرصه ] (اِ.)
۱- حیاط، فضای خالی جلوی خانه.
۲- میدان.
۳- صحرا. ج. عرصات. ؛ ~ را به کسی تنگ کردن در فشار و مضیقه قرار دادن. ؛ به ~ رسیدن کسی الف – بزرگ شدن و از عهده کارهای خود برآمدن. ب – به ثروت و قدرت رسیدن.

(عُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- جانب، طرف، کرانه.
۲- مال ملت، بیت المال.

(عِ رْ) [ ع. ] (اِ.) آبرو، ناموس.