عتبات
(عَ تَ) [ ع. ] (اِ.) جِ عتبه. ؛~ عالیه کنایه از: آرامگاه امامان شیعه.
(عِ رَ) [ ع. عباره ]
۱- (مص م.) بیان کردن، تعبیر کردن سخن یا خواب.
۲- سخن گفتن.
۳- (اِ.) طرز بیان، ادای سخن.
۴- ترکیب چند کلمه یا جمله که دلالت بر معنی و مطلبی بکند.
(عَ بْ دُ لْ لا) [ ع. ]
۱- (ص مر.) بنده خدا. ج. عبادالله.
۲- (اِمر.) نامی است از نامهای مردان.