اسم

(طِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- مناره بلند ساخته بر کوه.
۲- هر بنای مرتفع.
۳- دیوار بلند.
۴- صومعه.

(طَ یِ) [ ع. طبائع ] (اِ.) جِ طبیعت ؛ سرشت‌ها، نهادها.

(طَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) پختن.
۲- (اِ.) غذای پخته شده.

(طَ بَ) (اِ.) تبر.

(طَ بَ) (اِ.)
۱- عنّاب، درخت عنّاب.
۲- چوبدستی سرخ رنگ که در ق دیم به هنگام جنگ به دست می‌گرفتند.

(طَ بْ) [ ع. طبطابه ] (اِ.)نوعی چوگان.

(~.) [ ع. ] (اِ.)
۱- ذات، سرشت.
۲- استعداد شعر گفتن داشتن.

(طِ بّ) [ ع. ]
۱- (مص م.) درمان کردن.
۲- (اِ.) معالجه.
۳- پزشکی.

(لِ) [ ع. ] (اِ.) نوعی خربزه پیش رس و شیرین و لطیف که قسمت خوراکی آن زرد یا سبز است.