ضریع
(ضَ) [ ع. ] (اِ.) نسج پوششی استخوان که لای ه نازکی است و استخوان ساز است و موجب رشد عرضی استخوان می‌شود.
(ضَ) [ ع. ] (اِ.) نسج پوششی استخوان که لای ه نازکی است و استخوان ساز است و موجب رشد عرضی استخوان می‌شود.
(~. فَ نّ) (اِمر.)
۱- حالتی در کشتی، که ورزشکاری پشت حریف را به زمین بزند.
۲- حالتی در مشت زنی که ورزشکاری حریف را به زمین اندازد و او نتواند در زمان تعیین شده از جا برخیزد.
