ضباط
(ضَ بّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- ضبط کننده.
۲- بایگان.
(ضَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) حفظ کردن، نگاه داشتن.
۲- گرفتن، در تصرف آوردن.
۳- (اِمص.) نگاه داری، حفظ.
(~ صُ) [ ع. ] (اِمر.) دستگاهی الکتریکی یا الکترونیکی که میتوان به کمک آن اصوات را روی نوار مخصوص ضبط و پخش کرد.
(غِ) [ ع. ]
۱- (اِفا.) افشرنده، فشارنده.
۲- (اِ.) دردی است که صاحبش پندارد که عضو دردمند را میفشرند.