اسم

(یِ) [ ع. صوفیه ] (اِ.) پیرو طریقه تصوف، طریقه‌ای معنوی که پیروان آن معتقدند به وسیله تصفیه باطن و تزکیه نفس انوار حقایق بر قلب شخص اشراق کند.

(صَ لَ) [ معر. ] (اِ.) معرب چوگان.

(صَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) روزه گرفتن.
۲- (اِ.) روزه.

(صَ مَ عَ یا عِ) [ ع. صومعه ] (اِ.)
۱- عبادتگاه راهب در بالای کوه.
۲- دیر، خانقاه.

(~. جَ لِ س) [ ع. ] (اِ.) نوشته‌ای که رویدادها و گفتگوهای جلسه در آن ثبت می‌شود، صورت مجلس.

[ ع. ] (اِ.) پشم، از جنس پشم.

(ص) [ ع. ]
۱- (اِمص.) خویشاوندی، قرابت.
۲- (اِ.) داماد، شوهرخواهر.