اسم

(صَ) [ ع. ] (اِ.) آواز اسب.

(صَ) [ فر. ] (اِ.) جریانی که از اواخر قرن نوزدهم به منظور ایجاد یک میهن یهودی در فلسطین به وجود آمد. نام این مرام از کوه صهیون (آرامگاه داوود نبی) در اورشلیم گرفته شده‌است.

(صَ دِ) [ ع. ] (اِ.) جِ صادر؛ فرستادگان.

(ص) [ ع. ] (اِ.) جام، پیمانه.

(صَ مِ) [ ع. ] (اِ.) جِ صومعه، دیرها.

(صَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- بانگ، آواز.
۲- نغمه، آواز.

[ ع. ] (اِ.) بوق، شاخی که در آن بدمند و از آن صدایی خارج شود.

(صُ وَ) [ ع. ] (اِ.) جِ صورت ؛
۱- نقش‌ها.
۲- قسم‌ها.

(رَ) [ ع. صوره ] (اِ.)
۱- سیما، شکل.
۲- رخسار.
۳- پیکره، نقش.
۴- ظاهر.
۵- کیفیت، چگونگی.
۶- فهرست، لیست، سیاهه.
۷- در ریاضی بخشی از یک کسر که در بالای خط کسری نوشته می‌شود.
۸- چگونگی، کیفیت.