اسم

(صَ) [ فر. ] (اِ.) جریانی که از اواخر قرن نوزدهم به منظور ایجاد یک میهن یهودی در فلسطین به وجود آمد. نام این مرام از کوه صهیون (آرامگاه داوود نبی) در اورشلیم گرفته شده‌است.

(صَ دِ) [ ع. ] (اِ.) جِ صادر؛ فرستادگان.

(صَ عَ) [ ع. صنعه ] (اِ.)
۱- فن، پیشه.
۲- حیله، چاره.

(ص) [ ع. ] (اِ.) رسته. ج. اصناف.

(صَ نَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- بت.
۲- مجازاً: معشوق، زیبارو.

(صَ نُ بَ) [ معر. ] (اِ.) درختی است از تیره مخروطیان که همیشه سبز است و جزو درختان زینتی است. برگ‌های متناوب و سوزنی دارد و چوب آن در صنعت خاصه منبت کاری به کار می‌رود.

(صُ) [ ع. ] (اِ.) جِ صنج.
۱- صنج‌ها.
۲- حلقه‌های فرد که در دایره دف نهند.