(صَ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) نیکی کردن. ۲- نیک شدن. ۳- آشتی کردن. ۴- (اِمص.) نیکوکاری.
(صَ یَّ) [ ع. صلاحیه ] ۱- (مص ل.) شایسته بودن. ۲- (اِمص.) شایستگی.
(صَ وَ) [ ع. صفوه ] ۱- (ص.) خالص، ناب. ۲- برگزیده. ۳- (اِمص.) خلوص.
(صُ) [ ع. ] (اِ.) جِ صف ؛ ردهها، رستهها.
(صَ حَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- شمشیر پهناور. ۲- سنگ پهن. ۳- روی پهن هر چیزی.
(صَ) [ ع. ] (اِ.)۱ – بانگ و فریاد. ۲- سوت.
(ص) [ ع. ] ۱- (مص م.) زدودن شمشیر و آینه و جز آن، صیقل زدن. ۲- (اِمص.) زدودگی، جلا.
(ص لَ) [ ع. صقاله ] (اِمص.) صیقل خوردگی.
(صُ) [ ع. ] (اِ.) ۱- کرانه. ۲- گوشه زمین، ناحیه. ج. اصقاع.
(صَ) [ ع. ] ۱- (مص م.) جلا دادن. ۲- (اِ مص.) جلا، پرداخت.