حبه

(حَ بِّ) [ ع. حبه ] (اِ.)
۱- یک دانه، یک حب. ج. حبات.
۲- مقدار کم، اندکی.
۳- یک ششمِ دانگ.

    حبوه

    (حَ وَ) [ ع. حَبْوه ]
    ۱- (مص م.) بخشیدن، عطا کردن.
    ۲- (ص.) لاغری زیاد.
    ۳- بازداشتن.

      حبیب

      (حَ) [ ع. ] (اِ.)
      ۱- دوست، یار.
      ۲- معشوق، محبوب.

        حتم

        (حَ) [ ع. ] (ص.) لازم، بایسته.

          حتمی

          (حَ) [ ع – فا. ] (ص نسب.)
          ۱- قطعی، یقینی.
          ۲- بایسته، ضروری.

            حتوف

            (حُ) [ ع. ] (اِ.) جِ حتف ؛ مرگ‌ها، هلاک‌ها.

              پیمایش به بالا