اسم

علماء

(عُ لَ) [ ع. ] (اِ. ص.) جِ علیم ؛ دانایان، دانشمندان.

    عله

    (ع لُِ) [ ع. عله ] (اِ.) نک علت. ؛حروف ~الف، واو، یا ء.

      علو

      (عِ یا عَ یا عُ) [ ع. ] (اِ.)
      ۱- بلندترین و بهترین چیز.
      ۲- جای بلند، بالا.

        علو

        (عُ لُ وّ) [ ع. ]
        ۱- (مص ل.) بالا رفتن.
        ۲- بلند قدر شدن، مرتبه یافتن.
        ۳- (اِمص.) بزرگی، بلندی قدر.

          علوفه

          (عُ فِ) [ ع. علوفه ] (اِ.) خوراک چهار – پایان.

            علوم

            (عُ) [ ع. ] (اِ.)
            ۱- جِ علم.
            ۲- مجموعه علم‌های تجربی.

              علقم

              (عَ قَ) [ ع. ] (اِ.)
              ۱- حنظل.
              ۲- هر چیز تلخ.

                علقه

                (عُ لْ قَ) [ ع. علقه ] (اِ.)
                ۱- عشق، دلبستگی.
                ۲- گرانمایه از هر چیزی.۳ – آن مقدار از علوفه که غذای یک روزه شتر باشد.

                  علک

                  (عِ) [ ع. ] (اِ.) سقز، هر صمغی که در دهان بجوند.

                    علاوه

                    (عِ یا عَ وِ) [ ع. علاوه ] (اِ.) سرباری، مازاد، اضافه.

                      Scroll to Top