اسم

عشیره

(عَ رِ) [ ع. عَشیرَه ] (اِ.) قبیله، خویشان و نزدیکان.

    عشیه

    (عَ یَ) [ ع. عشیه ] (اِ.) آخر روز، غروب.

      عصا

      (عَ) [ ع. ] (اِ.) چوبدستی، دستواره. ؛~قورت دادن کنایه از: بسیار جدی و خشک بودن، نرمش نداشتن. ؛ ~ی دست کسی بودن کنایه از: تکیه گاه کسی بودن، نگه دار و مددکار کسی بودن.

        عشا

        (عَ) [ ع. عشاء ] (اِ.) شام، غذای شب.

          عشا

          (عِ) [ ع. عشاء ] (اِ.) اول شب، شامگاه. ؛~ ی ربانی دعا یا نماز ویژه مسیحیان.

            عشاق

            (عُ شّ) [ ع. ] (اِ. ص.) جِ عاشق.۱ – شیفتگان.
            ۲- یکی از دوازده مقام موسیقی ایرانی.

              عشاوت

              (عَ وَ) [ ع. عشاوه ] (اِمص.)
              ۱- تیرگی چشم، ضعف بینایی.
              ۲- شبکوری.

                عشایر

                (عَ یِ) [ ع. عشائر ] (اِ.) جِ عشیره ؛ قبایل، طوایف.

                  عشب

                  (عُ) [ ع. ] (اِ.)
                  ۱- گیاه، گیاه تر؛ ج. اعشاب.
                  ۲- یونجه وحشی.

                    Scroll to Top