اسم

(عَ رِ) [ ع. عَشیرَه ] (اِ.) قبیله، خویشان و نزدیکان.

(عَ یَ) [ ع. عشیه ] (اِ.) آخر روز، غروب.

(عَ) [ ع. ] (اِ.) چوبدستی، دستواره. ؛~قورت دادن کنایه از: بسیار جدی و خشک بودن، نرمش نداشتن. ؛ ~ی دست کسی بودن کنایه از: تکیه گاه کسی بودن، نگه دار و مددکار کسی بودن.

(عَ بِ) [ ع. عصابه ] (اِ.)
۱- عمامه، دستار.
۲- گروه مردم.

(عَ) [ ع. عشاء ] (اِ.) شام، غذای شب.

(عِ) [ ع. عشاء ] (اِ.) اول شب، شامگاه. ؛~ ی ربانی دعا یا نماز ویژه مسیحیان.

(عَ یِ) [ ع. عشائر ] (اِ.) جِ عشیره ؛ قبایل، طوایف.

(عُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- گیاه، گیاه تر؛ ج. اعشاب.
۲- یونجه وحشی.